Decyzję o przeprowadzeniu spisu powszechnego podjęto na mocy ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o Narodowym Spisie Powszechnym 1988 r. (Dz. U. Nr 22, poz. 129).

Ustawa ta określała termin, zakres i organizację spisu powszechnego. Stanowiła również o przeprowadzeniu, w ramach prac przygotowawczych do NSP 1988 r., spisu próbnego, określając termin, zakres i jednostki, w których ma być przeprowadzony oraz spisu kontrolnego, którego zakres i tryb przeprowadzenia ustalił prezes Głównego Urzędu Statystycznego. Określiła też, że spis odbędzie się na terytorium kraju w dniach od 7 do 12 grudnia 1988 r. według stanu w dniu 6 grudnia 1988 r. o godz. 24.00.

Szereg dokumentów niższej rangi, w postaci instrukcji, wytycznych, wskazówek i poleceń służbowych, w sposób szczegółowy określało zadania i sposób ich wykonania dla każdej najmniejszej jednostki organizacyjnej, zaangażowanej w prace przy Narodowym Spisie Powszechnym 1988 r., na wszystkich etapach badania.

Był to spis nowoczesny, o dużym zakresie informacji, ale realizowany w bardzo trudnych warunkach i ograniczonych nakładach.

Formularz mieszkaniowo-ludnościowy miał format i kształt dostosowany do ówczesnych możliwości informatycznych.