Fundusze inwestycyjne otwarte emitują jednostki uczestnictwa, które reprezentują jednakowe prawa majątkowe ^[2]. Fundusze te charakteryzują się największą dostępnością dla uczestników a równocześnie największymi prawnymi ograniczeniami inwestycyjnymi, stosują one politykę inwestycyjną, której celem jest minimalizowanie poziomu ryzyka inwestycyjnego. Specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte są szczególnym rodzajem inwestycyjnych funduszy otwartych. Statut tego typu funduszy może ograniczać ich otwartość, stanowiąc, że uczestnikami mogą być wyłącznie wskazane podmioty lub spełniające statutowe warunki. Statut funduszu specjalistycznego otwartego może określać warunki, w jakich uczestnik może żądać odkupienia jednostek uczestnictwa przez fundusz, w tym w szczególności termin, w którym uczestnik powinien zgłosić zamiar odkupienia jednostek uczestnictwa lub termin, w którym nastąpi wypłata kwoty z tytułu odkupienia jednostek uczestnictwa. Rozwiązanie to pozwala na stworzenie funduszu inwestycyjnego adresowanego np. wyłącznie do osób fizycznych o określonej zasobności portfela, osób prawnych, podmiotów z danej grupy kapitałowej. W przypadku specjalistycznego funduszu otwartego, którego uczestnikami są jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej lub osoby fizyczne, które dokonają jednorazowej wpłaty do funduszu w wysokości równowartości w złotych co najmniej 40 000 EUR, fundusz może stosować zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszu inwestycyjnego zamkniętego.

^[2] Ten rodzaj funduszy jest skoordynowany z regulacjami Unii Europejskiej. Por.: Dyrektywa Rady Wspólnot Europejskich 85/611/EEC z dnia 20 grudnia 1985 on the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to undertakings for collective investment in transferable securities (UCITS), zmieniona przez dyrektywę Nr 2001/107/EC Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 stycznia 2002 r. oraz dyrektywę 2001/108/EC Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 stycznia 2002 r.